Krijt
“Restaurant food” met “winebar vibes”, belooft de website. Dat trekt mij meer aan dan het zoveelste eethuis dat naar een sterretje streeft middels een vast menu in vier, vijf of zes gangen, de ingrediënten netjes opgelijst met een streepje ertussen, en de verplichting om op vrijdag- en zaterdagavond het langste menu te nemen.Geef mij maar deze ongedwongen barsfeer die chef Bart Gils en sommelier Sally Lauwers gecreëerd hebben. Zonder onderscheid tussen voor- en hoofdgerechten kan je hier zelf je menu samenstellen, al of niet delen met je tafelgenoten, in de hoeveelheid en volgorde die je zelf wil, en op het ritme dat je zelf bepaalt. De naam “Krijt” verwijst naar de krijtborden waarop die gerechten geschreven staan, en op de krijtbodems van wijngaarden die voor wijnen met finesse zorgen.
Dat wijn hier speciale aandacht krijgt, merk je aan de lijst van wel 28 (achtentwintig!) wijnen per glas, en niet van de minste: Abelé uit Champagne, Tissot uit de Jura, Fosse-Sèche en Jacky Blot uit de Loire, Nin i Ortiz uit Priorat, Benanti en Cos uit Sicilië, Shelter uit Baden, Au Bon Climat uit Californië … Stuk voor stuk geschonken in een elegant glas op de juiste temperatuur. En elke geopende fles wordt beschermd tegen oxidatie, zo verzekert Sally Lauwers mij. Wat ik proefondervindelijk kan ervaren. Op slag vergeet ik bijna te vertellen dat de kaart met wijnen per fles al even indrukwekkend is. De chef zal uit zijn pijp moeten komen om het vloeibare luik van dit eethuis te overtreffen.
Positief is alvast het feit dat je hem in zijn open keuken alles à la minute ziet bereiden. Niet zijn charcuterie natuurlijk, maar die heeft hij wel degelijk zelf gemaakt: zowel zijn paté met groene peper als zijn flinterdunne sneetjes gedroogde ribeye van het voortreffelijke runderras Holstein zijn verrukkelijk (beide € 14). Zelfs het brood maakt hij zelf, en ook dat is uitstekend (€ 5). Ik had ook een oester “Signatuur” (verwijzend naar de naam van hun vroegere eethuis), een French toast met geperste kop of een oeuf mimosa met kaviaar kunnen nemen. Maar een recensent dient in dit zware beroep discipline aan de dag te leggen.
Over naar de “seasonal plates” waaronder een combinatie van artisjok, burrata en ansjovis, die boeiender klinkt dan hij smaakt: een gerecht mag iets meer zijn dan een loutere samenvoeging van drie koude ingredienten (€ 19). De spitskool is dan weer warm, want op de barbecue geroosterd. Hij wordt overvloedig overgoten door een rijkelijke beurre blanc met mosselen en garnalen (€ 24).
Ligt het daaraan dat ik pas voor een even rijkelijk slotakkoord van Baskische kaastaart, crème brûlée met Ierse roomlikeur of een stuk Grevenbroecker blauwschimmelkaas? Ik houd het bij een “cannelé d’Anvers” (met Elixir d’Anvers in plaats van rum; € 2 per stuk).
Met of zonder discipline, kleine of grote honger: je doet hier waar je zin in hebt.
Krijt, De Vrièrestraat 4, 2000 Antwerpen, bar-krijt.be
