Tien eethuizen die spannender zijn dan de zoveelste sterrenzaak
Te weinig sterren in Brussel en Wallonië: et alors?
In Brussel en Wallonië was men ontgoocheld en gefrusteerd over de magere oogst van Michelinsterren. Maar culinaire cultuur is zoveel meer dan sterrengastronomie, er zijn ook al die kleinschalige en laagdrempelige eetconcepten die een culinaire cultuur doen groeien en bloeien. Hier zijn tien adressen die geen ster behaald hebben of niet eens op de website van Michelin staan, maar die je meer culinair plezier kunnen verschaffen dan een sterrenzaak. De volgorde is louter alfabetisch.
BRUSSEL
1. Fernand Obb, Sint-Gillis
De kat van chef Cédric Mosbeux heet Fernand, Obb verwijst naar Obbrussel, de vroegere naam van deze hoger gelegen Brusselse gemeente. Het zegt al iets over de prettig relaxte sfeer die er in deze "Belgian deli" hangt. “Deli” verwijst naar "delicatessen", die je meeneemt of ter plekke opeet. Zoals zijn befaamde garnaalkroketten. En zijn pastrami maison met mosterd van Tierenteyn en een vers krakende pistolet. Frieten? Die worden vervangen door een geestige uitvinding van de chef: de gaufrite, een gefrituurde wafel van aardappel. Bij Fernand Obb is het zalig smullen en smikkelen geblazen. Binnenkort opent er een bijhuis in Antwerpen, nota bene de gaststad van Michelin.
fernand-obb.be
2. Flamme, Sint-Gillis
Hanna Deroover en Bénédicte Bantuelle zijn twee creatieve vrouwen die voeding breder zien dan sterrengerechtjes. Deroover is een sociologe, geboeid door de impact van voeding op ons dagelijkse welzijn. Bantuelle richtte een studio voor fooddesign op. Zij zijn de drijvende kracht achter Flamme, zo genoemd omdat veel ingrediënten boven een open vuur worden geroosterd. Hier hoef je geen meergangenmenu te verstouwen, de gerechten zijn allemaal om te delen en te bestellen op het ritme dat je zelf wil. En alles is verslavend lekker, met verse producten, geschakeerde combinaties en weinig vetstof. De kaart met natuurlijke wijnen is ronduit subliem.
flamme-restaurant.com
3. Jayu, Brussel
Dit is geen restaurant, dit is een eettheater. En dat mag je letterlijk nemen. Want in dit concept van chef San Degeimbre lijkt het alsof je naar een theaterstuk gaat kijken: een roodfluwelen koord aan de ingang, gordijnen aan de keuken die pas opengaan als iedereen aanwezig is, een pauze in het menu waarbij de gordijnen opnieuw sluiten. En zoals in een theater is hier maar één culinaire opvoering in twaalf aktes. De regisseur is Sylvain Claes, vroeger souschef van Degeimbre. Maar de ster van de avond is de keuken van Degeimbres geboorteland Zuid-Korea, in al haar gevarieerde smaken en texturen.
jayubxl.be
4. Le Dillens, Sint-Gillis
Je kan er 's morgens ontbijten, in het weekend brunchen, 's middags lunchen, in de vooravond aperitieven en 's avonds dineren. En tussendoor kan je er terecht voor een glas wijn of bier met een hapje. Het is letterlijk elke dag doorlopend open, van 's morgens tot 's avonds. Reserveren? Niet nodig. Geen plaats? Dan wacht je even aan de bar, er zijn genoeg goede artisanale bieren en wijnen om de wachttijd te overbruggen. Of je installeert je op het terras. Le Dillens is een uitzondering in onze vaderlandse restauratie met haar vaste sluitingsdagen, openingsuren, menu's en verplichtingen. Terwijl hier niet minder aandacht voor kwaliteit is, dat merk je al aan de lijst van uitstekende Brusselse leveranciers.
ledillens.be
5. Savage, Elsene
In onze westerse keuken staan vlees en vis centraal, terwijl groenten als garnituur dienen. Chef Joël Rammelsberg draait dat om: hier spelen groenten de hoofdrol, en kan je er vlees en vis aan toevoegen. Er wordt nog een westerse traditie doorbroken, namelijk dat je een maaltijd aan een tafel dient te nuttigen. Hier kan je dat net zo goed doen aan een lange toog. De sfeer en muziek doen eerder aan een hippe bar denken. Niet alleen op de borden, ook in zijn concept mixt Rammelsberg ingrediënten die een bistro aantrekkelijk maken: aandacht voor gezondheid, focus op groenten, informele sfeer, creativiteit, scherpe prijzen.
savage.restaurant
WALLONIË
1. Coprin, Herbeumont
Ooit al gegeten in een boomhut? Dit is je kans. Chef Adrien Cunnac en zijn vrouw Olivia zorgen voor een uitzonderlijke culinaire ervaring in een hut hoog tussen de bomen van een woud. Die verbondenheid met de natuur voel je in hun keuken waar groenten op het voorplan staan. Olivia heeft een opleiding in hotelmanagement, Adrien werkte in de Brusselse gastronomie. Maar beiden wilden een concept dat kleiner, intiemer en origineler is. De hut biedt plaats aan maximaal 16 gasten. Je weet niet op voorhand wat je gaat eten, omdat het jonge koppel alleen wil werken met ingrediënten die op dat moment op hun best zijn.
@coprin_restaurant
2. Enishi by Toshiro, Waterloo
Toshiro Fujii is afkomstig uit Kyoto, verhuisde naar Europa, kwam in L'Air du Temps terecht, en klom er in zes maanden op van stagiair tot rechterhand van San Degeimbre. Kortom: een zeldzaam talent. Nu heeft hij zijn eigen restaurant met een keuken die de Franse verbindt met die van zijn geboorteland (“enishi” betekent “verbinding” in het Japans). Daarbij beschikt hij duidelijk over alle eigenschappen van een Japanse chef: hij werkt met kraakverse ingrediënten, precieze gaartijden, aandacht voor detail en opperste focus en beheersing.
enishi.be
3. Hors-Champs, Gembloux
Na een sterrenavontuur in Brussel keerde Stefan Jacobs terug naar de streek waar hij opgroeide. Daar verbouwde hij, grotendeels eigenhandig, een oude vierkantsboerderij. Jacobs ziet culinaire cultuur breder dan alleen een restaurant: er zijn ook gastenkamers, een feestzaal, een bakkerij en een winkel met streekproducten. Integratie in de lokale gemeenschap vindt hij belangrijk: in zijn keuken werkt hij uitsluitend met producten van lokale producenten en ambachtslui. Tot de ambachtelijk vervaardigde messen toe: je mag zelf je exemplaar kiezen die je gedurende het hele menu behoudt.
hors-champs.be
4. L’Air de Rien, Esneux
Eens je de autosnelweg verlaat, worden de straten steeds smaller, tot je in een dorpje belandt waar de tijd vergeten is vooruit te gaan. En daar, op een oude gerenoveerde boerderij, staat het: L'Air de Rien. Alsof het niets is. Al van jongsaf was Stéphane Diffels gepassioneerd door koken, maar hij koos niet voor de hotelschool. Pas later besefte hij dat hij nooit gelukkig zou worden: hij behaalde alsnog zijn koksdiploma en opende zijn restaurant op een plek waar de kans groot was dat niemand hem zou vinden. En zonder spijskaart. Maar dat vergeet je snel, want Diffels neemt je mee op een culinaire reis die voortdurend prikkelt en verrast.
lairderien.be
5. Petits Elements, Loupoigne
Op de schilderachtige weg ernaartoe voel je je al op vakantie. En dan heb je het charmante dorpje Loupoigne nog niet gezien. Hier heeft ene Philippe Brawerman, na een carrière in de it-sector, een 15de-eeuwse vierkantsboerderij naast de dorpskerk gerestaureerd tot een ecolodge. Met veel respect voor het verleden: je wordt als het ware teruggeslingerd in de tijd. Hij biedt er ook kamers aan, ruimtes voor seminaries, yoga en massage. En ook een restaurant, waar volgens dezelfde respectvolle filosofie wordt gekookt: met verse groenten van het seizoen, van lokale en biologische kweek, uit de eigen tuin en van producenten vlakbij. Allemaal tegen prijzen ver onder het marktgemiddelde.
indranilodge.com
