Partage
Zou de sharingtrend nu ook in Wallonië doorgedrongen zijn? "Partage" heet het daar, en dit eethuis heeft zich zelfs expliciet zo genoemd.Nieuwe culinaire trends breken in Wallonië vaak moeizamer door omdat Frankrijk de grote inspiratiebron blijft. Deze bistrot werd trouwens opgericht door een chef die Charles-Edouard Jeandrain heet: kan het nog Franser? (Hij heeft zijn voornaam intussen wel afgekort tot Charles.) Zijn eerste restaurant, Attablez-Vous, veroverde bij Michelin - de Franse gids bij uitstek - een ster. Maar Jeandrain wilde ook iets informeler en goedkoper, en vertrouwde er de leiding van de keuken toe aan Luca Recloux, een van zijn chefs uit Attablez-Vous.
De Franse invloed is ook merkbaar in de wijnkaart: alle wijnen komen uit Frankrijk. Of nee, toch niet helemaal: de rest van de wijnwereld is vertegenwoordigd door één schuimwijn uit België, en één witte en rode wijn uit Italië. De prijzen zijn wel bijzonder redelijk, zeker vergeleken met Vlaanderen. Ook wat het eten betreft: een lunch in drie gangen kost 38 euro, dat hoort bij het goedkoopste wat je in ons land in een vergelijkbaar eethuis kan vinden. Daarnaast komt uit Frankrijk de formule van het keuzemenu overgewaaid, met de mogelijkheid om bij elke gang te kiezen tussen meerdere gerechten. Waardoor je het prijsvoordeel van een menu combineert met de keuzevrijheid à la carte (62 euro voor vier gangen, alweer onder het gemiddelde van de markt).
Tot mijn verrassing is het gerechtje vooraf allesbehalve Frans: tarama van kabeljauweitjes met warm naanbrood, zowaar Grieks-Indische fusion! Lekker bovendien, met een leuk contrast tussen koel en warm. En je kan het zowaar sharen.
De internationale inspiratie zet zich door in Aziatische dumplings van varkensvlees en garnalen, in een bouillon van rode curry en kokosmelk. En in Siciliaanse arancini* van rijst en parmezaan, mooi droog gefrituurd en lekker crispy, in een intense tomatensaus. Allemaal makkelijk deelbaar: nog nooit zoveel geshared in Wallonië!
De Franse invloed keert terug in het hoofdgerecht van gebakken heilbot met erwtjes en broccoli, en daarbij een emulsie van viskuit. “Partager” wordt wat moeilijker.
Twee op de graat gebakken sliptongen met spinazie en aardappelpuree bewijzen dat boter nog altijd genereus aanwezig is in de Franse keuken. Twee sliptongen: hoera, we kunnen weer sharen!
Ik apprecieer dat alles hier zoveel mogelijk à la minute wordt bereid, wat voor levendige smaken zorgt. Daar hoort een keerzijde bij: lange wachttijden. Wat een beetje vloekt met het concept van een moderne bistrot. Maar niemand lijkt zich daaraan te storen, de chefs niet, de kelners niet, de klanten niet.
De hele sfeer is hier “à l’aise”, zoals men dat zo mooi in het Frans zegt. Het had een goede naam voor dit eethuis kunnen zijn.
Partage, Rue des Fossés Fleuris 18, 5000 Namur, restaurantpartage.be
* Arancini
Dit zijn ronde kroketjes van risottorijst, gepaneerd met broodkruim en dan gefrituurd.
Er zijn vele varianten van: met kaas, vlees, vis, groenten en kruiden. Ze kunnen zowel groot als klein zijn, en worden doorgaans geserveerd met een dipsaus. Oorspronkelijk uit Sicilië is dit een van de vele eeuwenoude gerechten uit de Italiaanse keuken waarbij restjes van vorige dagen creatief opgemaakt werden. “Arancini” is Italiaans voor kleine sinaasappels die dezelfde ronde vorm hebben.
