San Daniele
"Als onze klanten niet meer naar ons komen, dan komen wij naar hen." Kort samengevat is dat de reden waarom dit bekende Italiaanse restaurant vanuit Brussel verhuisd is naar het dorp Sint-Martens-Bodegem in de Vlaamse Rand. Het nam zijn intrek in het pand van de al even bekende brasserie Julie die onlangs de deuren sloot.
Een makkelijke beslissing was dat niet voor een restaurant dat al 43 jaar vertoefde in de schaduw van de Basiliek van Koekelberg. Het bouwde daar een sterke reputatie op, vooral met klanten uit die Vlaamse Rand. Maar door het gebrek aan netheid in de straten, het gevoel van onveiligheid en de ontmoediging van het autoverkeer zagen steeds minder klanten het zitten om Brussel binnen te rijden. Waardoor Franco en Stefano Spinelli, tweede generatie van de eigenaarsfamilie, beslisten om te verhuizen. Dat was voor mij dan weer een reden om er naartoe te gaan, want mijn laatste bezoek dateert nog van de tijd toen vader Antonio nog leefde en met zijn Italiaanse charme de plak zwaaide in de eetzaal. Vandaag is zoon Franco de chef, terwijl Stefano de zaal en de wijnen voor zijn rekening neemt.
Ondanks al dat Italiaanse bloed is de keuken verrassend Frans-Belgisch gekleurd, met onder meer fazant brabançonne en dame blanche. Ook de hapjes vooraf - weliswaar vers en verzorgd - zijn eerder een Frans gebruik. Net zoals het menu de dégustation in zes gangen (€ 125), terwijl de spijskaart à la carte op z'n Italiaans is ingedeeld in voorgerechten, pasta, hoofdgerechten en desserts. Als aperitief is er keuze tussen Italiaanse spumante en Franse champagne. Terwijl de wijnkaart dan weer geheel Italiaans is, helaas grotendeels bevolkt met zogenaamd Grote Namen waarvan de wijnen doorgaans veel te duur zijn voor de geboden kwaliteit.
Persoonlijk verkies ik een restaurant met één identiteit, maar dat purisme wordt niet gedeeld door mijn zevenkoppige gezelschap dat deze Frans-Belgisch-Italiaanse mix enthousiast omarmt. Te beginnen met een onberispelijke vitello tonnato voor sommigen (€ 35), en voor anderen een rijkelijke Franse combinatie van licht gerookte sint-jakobsschelpen met foie gras en zwarte truffel (€ 40).
Ook bij de hoofdgerechten wordt vrolijk gemixt. Er komt tajarin* met zwarte truffel, waarbij de pasta iets te boterig is naar mijn smaak, maar waarover wel heel genereus zwarte truffel wordt geraspt (€ 45). Anderen kiezen voor fazant brabançonne: de beestjes worden in hun geheel, mooi gebraden op het karkas, aan tafel gepresenteerd, en worden daar kundig versneden, een verademing in deze tijden waar wild vaak verknoeid wordt door de lagetemperatuurtechnologie (€ 45 per persoon).
Bij de desserts wordt zowel van dame blanche als van panna cotta gesmikkeld (€ 15). Frans of Italiaans? Voor beide doet men hier evenveel moeite om het u naar de zin te maken.
San Daniele, Dorpsplein 3, 1700 Sint-Martens-Bodegem, restaurant-san-daniele.com
* Tajarin
In Italië bestaan honderden pastasoorten, met vaak lokale benamingen voor lokale soorten. Zo is tajarin een pasta uit Piemonte die met eierdooiers (zonder het eiwit) wordt gemaakt en vaak geserveerd wordt met luxueuze producten als truffel en eekhoorntjesbrood. Qua vorm is hij het best te vergelijken met tagliolini (fijne tagliatelle). "Tajé" betekent "snijden" in het Piemontese dialect, en verwijst naar de deegvellen die in fijne sliertjes worden gesneden.
