Restaurants met de beste prijs/kwaliteit volgens culinair recensent Bruno Vanspauwen

Restaurant 't Poorthuys

't Poorthuys

Toen 't Poorthuys in het najaar van 2009 openging, liet ik dat aan mij voorbijgaan. Ik word niet meteen wild van een restaurant in een gebouw uit 1774, gelegen aan de poort van het openluchtmuseum Bokrijk.

Nadien ben ik toch gegaan. Want geheel toevallig vernam ik dat een jong talent zich er in de keuken heeft genesteld: Jeff Beyens. Deze jongeman mocht ons land vertegenwoordigen in de Europese finale van de Bocuse d'Or. En al is dat niet de meest hippe gastronomische wedstrijd op deze planeet, je moet er wel voor kunnen koken. Betrouwbare informanten meldden mij trouwens dat het culinaire niveau in 't Poorthuys dramatisch vooruit was gegaan.

Het interieur is moderner dan de buitenzijde doet vermoeden. Gezien het cv van de kok (die onder meer werkte in Clos St-Denis en Vivendum), vreesde ik wel dat de keuken klassiek zou zijn. Maar al bij de uitstekende hapjes vooraf merkte ik dat het wel eens heel anders kon uitdraaien.

Ook sommelier Jan Geboers (die al van bij de opening hier is, na doortochten bij Bruneau en De Wijnmakelaarsunie) maakte meteen een goede indruk met zijn huischampagne Gaston Dericbourg (een merk van het huis Mandois), gericht op lichtheid en fraîcheur en dus ideaal als aperitief. Zijn wijnkaart is beperkt maar werd deskundig samengesteld, de prijzen zijn redelijk.

Beyens toonde meteen dat hij mee is met de nieuwste trend in presentaties. Ooit werden ingrediënten op elkaar gestapeld, nadien moesten ze als een landschap verspreid over het bord liggen, vandaag zie je ze steeds vaker naast elkaar liggen in een strook dwars over het bord. Naar verluidt probeerde men bij elBulli ooit om gerechten boven het bord te laten zweven: wie weet?

De strook van Beyens oogde prachtig met tinten van groen en rood. Gelakte en gerookte paling kregen in smaak en textuur verfrissend weerwerk van structuren van rode biet, rolletjes komkommer en crumble van wasabi. Deze jonge kok heeft veel gevoel voor dosering en evenwicht, wat verderop in het menu ook nog tot uiting zou komen.

De hoogst verfijnde Limburgse forel, met knisperend vel, kon het perfect vinden met popcorn van quinoa en de subtiele bitterheid van kardoen. Deze vergeten groente was echter gevuld met ansjovis, kappers en ui, en dat was te dominant voor de delicate vis.

Beyens maakte het snel weer goed met een moderne versie van vol-au-vent. Champignons, krokante zwezerik en sappige stukjes van kip die alleen de zotten laten liggen (sot-l'y-laisse) defileerden in een sierlijke strook over het bord, overgoten met een vederlichte mousseline.

Het landschapje is nog niet geheel out: dikke filet van eend, weeral van topkwaliteit, lag temidden van oranje wortel in mousse en schijven, groene asperge en witte ijspegel.

Daar was de strook weer, deze keer van nougatine, chocolade, crème van nootjes, cake en roze snoepjes. Ik miste wat fraîcheur, maar mijn zoeter gebekte tafelgenote weerlegde dit met klem.

Er was nog een verrassing: de prijs. Daarmee bevindt 't Poorthuys zich aan de onderkant van de markt. De kwaliteit zit daar ver boven.

Als u sinds uw prille jeugd niet meer naar Bokrijk bent gegaan, is er nu een reden om dat opnieuw te doen.


Gegevens
't Poorthuys
Domein Bokrijk (ingang 2)
3600 Genk
011/26.54.14
www.poorthuys.be